به سرزمین هیچکس خوش آمدید، و در عین حال فضایی که پتانسیل بسیار زیادی دارد. ما قبلا فقط “راهرو” در بالای پله ها داشتیم، نه فرودهایی که تقریباً به اندازه یک اتاق بودند. قبل از اینکه به یکی از سه اتاق خواب، حمام مشترک کودک، یا کمد لباسشویی بروید، فضای بسیار دوست‌داشتنی، دعوت‌کننده و دلپذیری برای «فرد» (در تئوری) است. این یک فضای بسیار بزرگ است (با یک نورگیر جدید Velux که معجزه کرد) که به “منطقه سقوط” طبقه بالا تبدیل شده است. و همه شما می دانید که این به چه معناست – او نامرتب، سازماندهی نشده و در حال حاضر بی هدف است. این جایی است که ما در خانه هستیم:

به اندازه کافی بزرگ است که عملکرد زیادی داشته باشد، اما ما باید به اندازه کافی در خانه زندگی کنیم تا بدانیم این عملکرد واقعا چیست. بچه‌های ما 7 و 9 ساله هستند و همه والدین می‌دانند که علایق و در نتیجه نیازهای عملکردی به همان سرعتی که سنشان بالا می‌رود تغییر می‌کند، واقعاً ما را سرپا نگه می‌دارد و نیاز است که بیشتر چیزها انعطاف‌پذیر باشند و بتوانند در مکان‌های دیگر کار کنند، اگر اینجا کار نمی‌کنند. این یک چالش است اما من نمی‌خواهم برای حل آن عجله کنم (و بله، ما در ماه مه در حال فیلمبرداری خانه هستیم، بنابراین عجله خواهم کرد :))

سه سال پیش…

همانطور که می بینید این کفپوش دهه 90 بود (اتاق خواب ها دارای فرش بدی بودند که کفپوش چوبی سخت نداشتند) و ما در همان اوایل تصمیم گرفتیم که اینجا جایی است که در پول “پس انداز” خواهیم داشت. کف فرود و پله‌ها را رنگ می‌کردیم، در بعضی مواقع یک الگوی هارلکین یا شابلون اضافه می‌کردیم و اصلاً پول را برای کف‌سازی مجدد طبقه دوم خرج نمی‌کردیم. چیزی که ما متوجه نشدیم این است که این طبقه در وضعیت بدی قرار داشت، بنابراین به جای رنگ آمیزی آن، در واقع آن را با کفپوش دوگلاس دوگلاس مقرون به صرفه (که در ابتدا با سن خانه مناسب بود) جایگزین کردند. این عالی است زیرا ما محصول بهتری داشتیم و به سرعت آن را از طریق تلفن تأیید کردیم. اما اگر بیشتر در مورد آن فکر می‌کردیم، A. کف چوبی جدید و در عین حال عمومی را با رنگ چوب رنگ می‌کردیم، B. کفپوش بد OG را بدون هیچ کار آماده‌سازی رنگ آمیزی می‌کردیم تا ترک‌ها را ببینید، و غیره که ظاهر خاصی است که ما دوست داریم. ، یا C. در بیشتر از زیبای ما قرار دهید کفپوش Zena از طبقه پایین ما در ابتدا تصمیم به رنگ آمیزی آن را گرفتیم زیرا از این کفپوش چوبی خاص “قبل” متنفر بودیم، نه به این دلیل که واقعاً می خواستیم کفپوش چوبی رنگ شده اگر منطقی باشد. همه چیز یک اثر دومینویی دارد و کسانی از شما که بازسازی کرده‌اید می‌دانید که تصمیم می‌گیرید، این روی تصمیمات دیگر تأثیر می‌گذارد. همیشه چیزی پیش می‌آید و تصمیم دیگر یا تصمیم اصلی را تغییر می‌دهد، و با این حال اغلب به عقب برنمی‌گردید و در طول مسیر روی هر تصمیمی تجدید نظر نمی‌کنید، زیرا غرق در تصمیم‌های جدیدتر و فوری‌تر هستید. بنابراین اساساً اگر می‌توانستیم به گذشته برگردیم و بدانیم که باید کف‌پوش چوبی بد را جایگزین کنیم، آن را با چوبی که دوست داشتیم جایگزین می‌کردیم، نه چوبی که فقط برای رنگ‌آمیزی آن را انجام دهیم. همه چیز خوب است، صادقانه، و راه حل های زیادی برای این فضا وجود دارد – اما من فقط می خواستم توضیح دهم که چرا این فقط یک کف چوبی روشن است (برخلاف آن کفپوش چوبی طرح دار رنگ آمیزی روستایی که در ابتدا برای آن برنامه ریزی کرده بودیم).

READ  PlayLab Inc مرکز "فضای گفتگو" در فروشگاه خرده فروشی لس آنجلس است

هر چیزی که امروز می بینید (علاوه بر درها، تزئینات، وسایل روشنایی و کلیدهای چراغ) از نظر طراحی قابل استفاده است. اما ما به زمان نیاز داشتیم تا اینجا زندگی کنیم تا بفهمیم با آن چه کنیم.

در زیر می‌توانید ببینید که در حال پیشرفت چگونه به نظر می‌رسید – درهای اصلی و درهای نجات‌یافته هر دو بازسازی شدند تا برای ما کاملاً کار کنند.

فرود امروز (خب، درست قبل از کریسمس)

این چیزی است که در حال حاضر اتفاق می افتد. ما یک قفسه کتاب داریم که در یک گاراژ فروش به قیمت 20 دلار گرفتم میز پایه ایکیا من برای همیشه داشتم، یک فرش ارزان قیمت که برای اجاره‌مان خریدم و بلافاصله پشیمان شدم، اما هرگز برنگشتم، و یک کف سفید که برای لحظه نقاشی‌اش التماس می‌کند. بنابراین در حال حاضر من در مورد اینکه چگونه این فضا را به بهترین شکل برای خانواده خود طراحی کنم و در اولویت قرار دادن چنین فضای موقتی در شرایطی که فضاهای دیگر فوری تر احساس می شود، دچار مشکل شده ام.

خوب، در حال حاضر در این اتاق چه کار می کنیم؟

اوه، من بیشتر آن را تمیز می کنم… و لباس های شسته شده را روی زمین تا می کنیم (زیرا هیچ کس واقعاً لباس ها را روی پیشخوان لباسشویی خود تا می کند، FYI). در اینجا یک واقعیت جالب در مورد بچه ها وجود دارد – آنها دوست ندارند در آشفتگی های خودشان (یا دیگران) بازی کنند. مطمئناً، اگر آن‌ها به هم ریخته‌اند، تا آخر آن جلسه درهم و برهم در آن بازی خواهند کرد، اما سپس از آن فضا اجتناب می‌کنند یا آن را «خسته‌کننده» می‌دانند – واقعاً کمترین علاقه‌مندترین پاسخ من به بلایای خودشان. هنگامی که آن را تمیز می کنید ناگهان دوباره با آن درگیر می شوند. من کاملاً آن را درک می کنم – من از آشپزی در آشپزخانه درهم و برهم متنفرم، صرف نظر از اینکه قرار است یک آشفتگی جدید ایجاد کنم. شما نمی خواهید یک آشفتگی قدیمی را به ارث ببرید، بلکه می خواهید بر روی آشفتگی جدیدی که می توانید ایجاد کنید تمرکز کنید. بنابراین، اگر تمیز باشد، مجاز به استفاده از چرخ خیاطی و چاپگر سه بعدی جدیدی هستند که برای کریسمس دریافت کرده‌اند، اما اگر نامرتب باشد، «خیلی حوصله» دارند.

یکی دیگر از واقعیت های سرگرم کننده که باعث می شود شما دوباره به بچه دار شدن فکر کنید – برخی از دوستان آنها این کار گیج کننده وحشتناک را انجام می دهند و تک تک جعبه/بازی/پازل را از قفسه کتاب بیرون می آورند و یکی یکی روی زمین می ریزند. همه بچه‌ها این کار را نمی‌کنند، (امیدوارم که بچه‌های من در خانه دیگران این کار را انجام ندهند، اما می‌ترسم این کار را انجام دهند) اما من بارها آن را دیده‌ام. این یک چیز است. حالا اگر منصف باشیم، می‌دانم که اسباب‌بازی‌های دیگر بچه‌ها این جعبه‌های جادویی مرموز هستند و برای بچه‌های جدید شبیه کریسمس است. و TBH آنها را ساعت‌ها بدون مراقبت رها می‌کنیم، بنابراین وقتی بالا می‌آییم نباید آنقدر شوکه شویم و به نظر می‌رسد که ما را دزدیده‌اند. اما این به شما زمینه بیشتری در مورد “هدف” این اتاق در حال حاضر می دهد – یک قفسه بزرگ از وسوسه و آشفتگی در آینده.

READ  Gensler دفتر LA خود را دوباره طراحی می کند تا "گرما و راحتی" خانه را داشته باشد

ما همچنین در این سنین بین‌المللی هستیم که آن‌ها آنقدر که دوست داشتند «اسباب‌بازی‌ها» را دوست ندارند، اما هنوز وارد مرحله بعدی نشده‌اند (پرنده عاشق انجام کارهای هنری و صنایع دستی است، چارلی دوست دارد چیزهایی بسازد و ویدیو پخش کند. بازی یا بازی با تفنگ های عصبی). بنابراین بله، جعبه های زیادی از کیت های صنایع دستی NIB یا بازی های رومیزی وجود دارد که مطمئن نیستم دیگر واقعاً از آنها استفاده نخواهیم کرد.

گاهی اوقات احساس می کنم با این فضاهای مشکل ساز درگیر نمی شوم تا زمانی که به معنای واقعی کلمه پست وبلاگ را در مورد آن بنویسم و ​​آن را با چشمانی عینی تر و تازه تر ببینم. آیا فکر می کنم این می تواند یک منطقه مطالعه کوچک شیرین با یک میز باشد؟ مطمئن. اما چیزی که ما واقعاً در این خانه از دست می دهیم اتاقی است که آنها می توانند با وسایل صنایع دستی خراب کنند. هر دو دوست دارند خیاطی کنند و چیزهایی بسازند، اما ما برای این کار آماده نشده ایم. ما می‌توانیم همه بازی‌های رومیزی را در یکی از کمدهایشان بگذاریم (تا زمانی که متعهد به بازی با آن‌ها شده‌ایم بیرون آورده شوند و سپس می‌توانیم کلبه یا انباری داشته باشیم که برای همه لوازم کاردستی زیباتر است، مکانی برای نگهداری درست چرخ خیاطی و چاپگر سه بعدی و سپس فضای دیوار برای نمایش همه آن (یا قفسه بندی برای شیشه های لوازم). چیزهایی بسازم؟ آیا باید چند میز و قفسه کتاب را برای تکالیف آینده سفارشی کنم؟ یک استودیوی YouTube برای کانال های رسانه های اجتماعی آینده آنها؟ (JK، همه، JAY KAY).

کاردستی کنیم یا نه؟

ما دو مکتب فکری متخاصم در خانه‌مان داریم – من این است که اگر یک منطقه کاردستی/هنر همیشه سبز را با لوازم سازمان‌یافته مدیریت کنید، بچه‌ها خودشان، بدون راهنمایی یا تذکر، بیشتر کار خواهند کرد. این بسیار، بسیار درست است. تعداد دفعاتی که اینطور بوده ایم، “من تعجب می کنم که بچه ها چه کار می کنند” و آنها در طبقه بالا هستند و ساعت ها با هم یک کاردستی بزرگ انجام می دهند، بی شمار است. اما این به یک فاجعه تبدیل می شود که همه ما باید تقریباً هر روز به پاکسازی آن کمک کنیم. مکتب فکری دیگر این است که وقتی می‌خواهیم یک «جلسه کاردستی» سازمان‌یافته‌تری داشته باشیم، وسایل را در جعبه‌ای نگه می‌داریم، بنابراین مسئولیت داشتن یک «پروژه» با لوازم مناسب را بیشتر بر عهده ما (من) می‌گذاریم. ، و پروژه را هدایت کنید. اما بعد از آن، آن را بسته بندی کرده و کنار می گذاریم. به همین دلیل است که اتاق زیر شیروانی صنایع دستی در خانه کوهستانی فوق‌العاده بود – آن‌ها آن را خراب می‌کردند و هر دو هفته یک‌بار آن را با هم تمیز می‌کردیم، اما مجبور نبودیم هر بار که از پله‌ها بالا می‌رفتیم به آشفتگی نگاه کنیم…

اگر بخواهیم «فرود کاردستی» را انجام دهیم، فکر می‌کنم یک میز مستطیلی بهتر است که در کنار دیوار قرار گیرد و یک تخته کاردستی در بالای آن قرار گیرد و لوازم در امتداد پشت آن قرار گیرد.

READ  چگونه روشویی حمام اصلی خانه مزرعه خود را سفارشی کردیم

یا باید این را با یک صندلی/عثمانی، قفسه کتاب، یک فرش زیبا و کمی هنر زیبا کنم؟

منظورم این است که من می توانستم این کار را در خواب انجام دهم. بنابراین بله، بخشی از من می‌خواهد یک الگوی هارلکین روی زمین نقاشی کنم (الماس دراز به رنگ آبی و سفید)، یک قالیچه ساده بیضی یا گرد یا جوت بافته بخرد، یک صندلی دوپ و عثمانی تهیه کند و یک دیوار گالری آویزان کند. خودش می نویسد. اما برای خانواده ما چندان کاربردی نیست و به نظر فرصتی از دست رفته برای علامت زدن یک جعبه است. این است مگر اینکه در اتاق خواب آنها یا اتاق مهمان فضایی برای کاردستی فانتزی/استودیوی هنری خود پیدا کنم…

و بله، ما همچنین به این فکر کرده‌ایم که با یک بازی تلویزیونی/ویدیویی و دو کیسه لوبیا که هنوز روی میز است، این یک مینی‌خانه برای آن‌ها بسازیم، اما من را به نوعی افسرده می‌کند (ما به تازگی بازی‌های ویدیویی و یکی از فرزندانمان را معرفی کرده‌ایم. بسیار مورد پسند آنها قرار گرفته است – اگر منظور من را می دانید).

آیا قرار است دیوارها را رنگ کنیم؟ والپیپر نصب شود؟

مطمئن نیستم می‌دانم که این در عکس‌ها خیلی کسل‌کننده است، اما به من اعتماد کنید که شخصاً رنگ سفید فضای منفی را برای چشم شما فراهم می‌کند، به خصوص وقتی کاغذ دیواری Birdie و اتاق مهمان صورتی دارید (و الگوی نقاشی شده روی زمین را در نظر بگیرید). می دانم که می خواهیم کف ها را رنگ کنیم اما در مورد دیوارها مطمئن نیستم. همچنین، به یاد داشته باشید که از پله‌ها بالا می‌آید، بنابراین تقریباً مجبور خواهید بود دیوارهای امتداد پله‌ها را نیز رنگ آمیزی کنید که دور از ذهن نیست، اما پله‌ها را به‌طور برجسته در اتاق نشیمن می‌بینید تا تبدیل به یک چیز شود. همه چیز یک چیز است (من این را 19 بار در روز می گویم). هیچ چیز فقط یک انتخاب نیست بدون اینکه بر سایر انتخاب های گذشته یا انتخاب های آینده تأثیر بگذارد. همه چيز. است. یک چیز.

حالا که به آن فکر می‌کنم، شاید یک میز L شکل DIY با کشوهای ذخیره‌سازی + قفسه‌هایی برای کتاب/لوازم کاردستی بیشترین ماندگاری را برای کاردستی در حال حاضر و تکالیف بعدا داشته باشد…

اگر من از این فضا استرس دارم، واقعاً نیستم. من تقریباً به درستی می دانم که اگر امسال کمی به این فضا فکر نکنم، می تواند 6 سال به همین منوال بماند. بنابراین این نوع پست‌ها همیشه مرا وادار می‌کنند که در مورد این فضاهای کمتر مهم فکر کنم و حرکت اجباری رو به جلو ایجاد می‌کنند. پس ممنون که گوش دادید 🙂

*عکس ها توسط کیتلین گرین

The post چالش های فرود ما در طبقه بالا (معروف به اتاق ذخیره زباله کودکان ما/فضای بازی) + نحوه طراحی بلند مدت برای بچه های با رشد سریع اولین بار در امیلی هندرسون پدیدار شد.

دیدگاهتان را بنویسید