می‌دانستم که به یک میز قهوه‌خوری واقعاً بزرگ نیاز دارم و در حالی که آن‌ها در بازار وجود دارند، میزهایی که دوستشان داشتم هزاران نفر بودند. سپس به این نتیجه رسیدم که اگر قرار است مقداری تغییر هزینه کنم، ترجیح می دهم با یک سازنده محلی روی چیزی منحصر به فرد و خاص کار کنم. بعلاوه من واقعاً می خواستم از طریق این فرآیند مقداری شادی ایجاد کنم و روابط برقرار کنم (و چیزهای زیادی یاد بگیرم تا بتوانم به اشتراک بگذارم). بنابراین امروز شما را از طریق فرآیند 2 ماهه ای که از هر ثانیه لذت بردم، راهنمایی می کنم. (اوه، و آن مبل را ببینید:))

اتاق نشیمن ما (چند ماه پیش)

صندلی های گردان (از عکس افتتاحیه) | قالیچه | مقطعی | پوف چرم (مشابه) | مبل چرمی | راتن عثمانی | دیوارکوب | لوستر | میز کنار مشکی

در صورتی که به یک مرجع بصری نیاز دارید، این نسخه قدیمی‌تر از اتاق نشیمن ما است، قبل از اینکه قرارگیری نهایی را انجام دهیم و چند قطعه جدید دریافت کنیم. اما شما این ایده را درک می کنید – این بزرگ است و یک فضای عبوری است، بنابراین اشکال ارگانیک (یا بیضی) خود را به این بیشتر می رساند. اکنون می‌توانستم راه‌های مختلفی را طی کنم، اما واقعاً به دلایل زیر یک جدول تاریک بزرگ می‌خواستم:
1. زیرا بسیار زمینگیر خواهد بود – قطعه مرکزی روی میز ناهارخوری بزرگ.
2. این یک شکل ارگانیک است که نه گرد است و نه مستطیل (بنابراین یک کنتراست/افزودن عالی به هر دو شکل معمولی مبلمان است).
3. از آنجا که این یک ریشه واقعی درخت است، نمی توان آن را به همان روشی که مواد دیگر می توانند به صورت انبوه تولید کرد – این شکل هرگز در جدول دیگری وجود نخواهد داشت و در حالی که من وسواس زیادی به داشتن چیزی سفارشی فقط به خاطر انحصار بودن ندارم، همچنین نمی‌خواستم چیزی را سفارشی کنم که به راحتی از بین برود. بله، میزهای قهوه خوری لایو اج ده ها سال است که وجود دارند و من این مفهوم را اختراع نمی کنم، اما دوست دارم که شکل، گونه و سن درخت واقعاً مسئول طراحی باشد که ذاتاً به معنای غیرقابل تکرار بودن آن است.
4. من تصمیم گرفته ام که هرگز از چوب باکیفیت خسته نخواهم شد، هر چیزی. به دلیل این واقعیت، من احساس می کنم خوب است که بیشتر روی آن سرمایه گذاری کنم. بله، نسخه های مقرون به صرفه عالی از آنها در بازار وجود دارد و من آنها را نیز دوست دارم. اما این شکل فقط تعداد زیادی جعبه را برای من بررسی می کند.
5. این اعتقاد وو وو من است که همه چیز انرژی دارد و موجودات زنده به طور خاص روح دارند. به همین دلیل من با چوب اصلاح شده در خانه کوهستانی و کفپوش چوبی Zena برای این خانه رفتم. می‌خواهم مطمئن شوم (در صورت امکان) چوبی که به خانه‌مان می‌آورم زندگی شادی مانند درخت داشته باشد و افرادی که روی آن کار می‌کنند (همانطور با کاشی، به همین دلیل است که من دوست دارم پرت + لارسون و جوان سازی نور) نیز زندگی شاد داشته باشید. این یکی قدیمی بود (و خوشحال؟) و در دهه 70 در جنوب اورگان سقوط کرد (به من گفته شد). من واقعاً علاقه‌ای به دریافت یکی از “فروشنده” نداشتم، اگرچه صادقانه بگویم که بیشتر درختان در اورگان بسیار خوشحال هستند و زندگی خوبی داشته اند، بنابراین من در مورد آن نگران نبودم.

پس پیامک دادم خرخر کردن، یک سازنده/هنرمند محلی در شهر که دوستش دارم، و آن را برای او علامت گذاری کردم. گفتم، اگر یک تخته چوبی بزرگ و ایده آل پیدا کردید، به من اطلاع دهید – من به یک میز قهوه علاقه مند هستم. پس از ملاقات با Purl در بازار کثیف سال گذشته، تازه می‌دانستم که می‌خواهم به نحوی با او همکاری کنم، زیرا انرژی او باورنکردنی، بازیگوش، خلاق/هنرمندانه است و او بسیار پربار است (من فکر می‌کنم او یک نیروی هنری واقعی خواهد بود. ‘همه). من بسیار سپاسگزارم که در این مرحله از حرفه‌ام، می‌توانم سازندگان و هنرمندان محلی را استخدام کنم تا کارهای خود را برای خلق آثار هنری در خانه ما انجام دهند.

READ  «آشوب» استودیو موسیقی میلان به خودانگیختگی آهنگسازی اشاره دارد

چند هفته بعد او عکس هایی را به من پیام داد:

او گفت که اندازه آن 46 اینچ در 62 اینچ بود، چوب قرمز احیا شده که به وضوح در دهه 70 بازسازی شد و پوشش آن در بهترین شکل نبود. این درخت بسیار بزرگ است، بنابراین احتمالاً یک درخت واقعاً قدیمی (و شاد) بوده است. بخشی از من می خواستم به دنبال بزرگتر باشم، اما با نزدیک شدن به ضرب الاجل می دانستم که احتمالاً به اندازه کافی بزرگ است. بنابراین من از Purl پرسیدم که آیا می‌تواند آن را بازسازی کند تا کمتر براق باشد و سپس لبه سخت را ارگانیک‌تر کند. او کاملاً گفت و یک هفته بعد از طریق این عکس ها ارسال شد.

کندن، سنباده زدن، برنامه ریزی و شکل دهی

بسیار زیبا. او چوب را سمباده زد و چید و سپس آن لبه سخت را نرم کرد تا کل میز شکل ارگانیک تری پیدا کند. آره. آره. آره. در این مرحله نیازی به دیدن آن نداشتم زیرا می دانستم که چوب تیره و غنی می خواهم. چند عکس مرجع از رنگ لکه ای که می خواستم برایش فرستادم و او به دنبال آن رفت.

اولین پوشش لکه

لایه اول لکه – خیلی لکه دار، به اندازه کافی تیره نیست و کمی نارنجی است

اولین کت تمام حرکات را در دانه نشان داد و ما آن را دوست داشتیم، اما بلافاصله گفتیم: «تاریک تر شو»! ما امیدوار بودیم (و نسبتاً مطمئن بودیم) که چند کت دیگر آن را یکدست کند و نارنجی را پایین بیاورد.

بازدید از استودیو

تقریباً تمام شد، می‌خواستم یک لایه تیره‌تر شود

Purl و هنرمندان دیگر کار می کنند Past Lives Makerspace که برای تور فوق العاده الهام بخش بود. ما شخصاً برای دیدن آن رفتیم و مطمئن شدیم که در مورد اینکه کدام طرف “بالا” است توافق کرده ایم و از طریق ایده های پایه صحبت کردیم. Purl به دوست خود، Blacksmith محلی و همکار خود در استودیو، Billy، پیشنهاد داد که به ما در طراحی آن کمک کند. در این مرحله، می‌دانستم که می‌توانم مسیری ساده‌تر/کم‌هزینه‌تر را انتخاب کنم و فقط یک پایه چوبی متقاطع بزرگ انجام دهم، اما وقتی Purl پیشنهاد کرد که آهنگری سفارشی آهنی انجام دهم، واقعاً هیجان‌زده شدم که بدانم معنی آن چیست.

من با این کار مانند یک کمیسیون مناسب برخورد کردم (که قبلا هرگز انجام نداده بودم) که در آن نیازها/خواسته‌ها و ایده‌های اولیه‌ام را ارائه کردم، اما واقعاً می‌خواستم آنها آزادی خلاقانه داشته باشند و فقط طراحی را دیکته نکنند. بنابراین علاوه بر تکمیل، من Purl را استخدام کردم تا بر روند هنری پایگاه نظارت کند و اطمینان حاصل کنم که به موقع جمع می شود.

اینها طرح اولیه Purl برای پاها بودند. در سمت راست، او به مجسمه ساز، آلبرتو جاکومتی برای inspo اشاره می کند. در سمت چپ تکرارهای پا متفاوت بود، اولی خیلی ساختارمند، سومی خیلی ساده، بنابراین جایی نزدیک‌تر به وسط فرود آمدیم.

در اینجا یک طرح اولیه عالی از Purl است که در نهایت به محصول نهایی نزدیک به نظر می رسید. می‌دانستیم که می‌خواهیم میز قهوه‌خوری را پایین نگه داریم تا بر آن احساس «زمین‌کردن» تأکید کنیم. ما روی پاهای 13 اینچی فرود آمدیم تا با دال ضخیم 2 اینچی برویم. 15 اینچ به نظر ارتفاع مناسب برای فضا است. به عنوان یک نکته – البته میزهای قهوه می توانند بسیار بالاتر باشند، اما وقتی بزرگ هستند باید کم باشند (IMO).

READ  ده آشپزخانه یک جداره که توسط معماران طراحی شده و فضای کف را آزاد می کند

این‌ها نمونه‌های مختلف پا بودند که با بیلی به آن‌ها نگاه کردیم. ما قطر پاها را در نظر گرفتیم – احساس خیلی ضخیم عجیب و غریب و ضخیم است، و خیلی لاغر به اندازه کافی قابل توجه نیست. ما همچنین در مورد اینکه آیا می‌خواهیم پایه پاها زنگوله‌تر باشد و اینکه شکل زنگ باید تیزتر یا گردتر/فرم‌شده‌تر باشد، بحث کردیم. سپس درباره جزئیات صحبت کردیم، اینکه توپ‌ها را به چه شکل می‌خواهیم، ​​ارگانیک‌تر یا یکنواخت‌تر، چند توپ روی هر پا بگذاریم و میله‌های ضربدری. صحبت های توپ زیاد

سپس زمان نگاه کردن به میله‌های متقاطع (یا به قول Purl “کشنده‌ها” بود). در مورد ارتفاع و محل قرار گرفتن توپ ها روی پاها بحث کردیم. ما در مورد عبور از میله‌ها صحبت کردیم، اما فکر می‌کردیم که خیلی شلوغ می‌شود و شما به اندازه کافی مهارت را نمی‌بینید. ما با الگوی توپ صحبت کردیم (آیا تمام مسیر را در عرض می رویم؟ فقط چند توپ داریم؟ آیا تعداد توپ های روی میله های عرضی بلند با توپ های روی میله های کوتاه تر مطابقت دارد؟ آیا الگو باید در سرتاسر یکنواخت باشد؟). ما همچنین در مورد نحوه اتصال آنها صحبت کردیم، در مورد اتصال با پرچ صحبت کردیم، اما به این نتیجه رسیدیم که جوشکاری بهتر است – ظاهر ساده‌تری می‌داد و هزینه کمتر/کار کمتری داشت.

سپس برای سومین بازدید برگشتیم تا پاها را تأیید کنیم و فاصله و محل قرارگیری پاها/میله ها را مشخص کنیم. چوب در اینجا نشان دهنده طول میله متقاطع است. با نزدیک شدن به محصول نهایی در اینجا (و ما بسیار هیجان زده بودیم)، آخرین لکه، سپس مهر و موم کردن چوب، آهنگری پاها و میله‌های متقاطع، مهر و موم کردن آن‌ها، وصل کردن پایه‌ها و سپس تحویل بود. زمان بندی کمی مشکل بود زیرا سیلانت ممکن است تا 12 ساعت طول بکشد تا درمان شود، اما این دو برای رسیدن به مهلت ما بسیار سخت کار کردند.

قیمت / تفکیک ساعتی:

بنابراین من احساس راحتی نمی کنم که شارژ ساعتی آنها را روی اینترنت بگذارم (این به آنها بستگی دارد و در هر زمانی ممکن است تغییر کند)، اما فکر کردم که درک میزان کار برای این نوع مهارت (مخصوصاً برای یک کاردستی) مفید خواهد بود. نمونه اولیه، اگر آنها برای انجام کارهای بیشتری استخدام شوند، گفتند که سریعتر خواهد بود زیرا مشکلات زیادی را رفع کرده اند).

  • خود اسلب 600 دلار بود (که قیمت بسیار خوبی بود، FYI، بنابراین اگر با یک فروشنده کار می کنید انتظار بالاتری دارید، اما اگر بیشتر از یک قطعه یافت شده/بازیابی شده/ قدیمی مانند این باشد، می توانید معاملاتی مانند ما داشته باشید)
  • بیلی آهنگر 20 ساعت کار کرد
  • قیمت مواد لوله 145 دلار است
  • خرچنگ در رنگ آمیزی، آب بندی و کارگردانی هنری به مدت 15 ساعت قرار داده می شود
  • هزینه های اضافی در مجموع 200 دلار بود

کل مبلغی که پرداخت کردم 3650 دلار بود. این کمی بالاتر از آنچه در ابتدا در ذهنم بود احساس می‌کردم، اما صادقانه بگویم، ما به‌عنوان مصرف‌کننده فکر می‌کنیم ساختن چیزها آسان‌تر و ارزان‌تر از آنچه هست هستند، بنابراین من کاملاً به مقدار زمان و مواد صرف شده احترام می‌گذارم و صادقانه احساس می‌کنم که بسیار از خودم سپاسگزارم و به خودم افتخار می کنم که در مرحله ای از حرفه و زندگی خود هستم که از چنین صنعتگری حمایت می کنم.

می خواهید میز قهوه همیشه من را ببینید؟

او آنجاست!!! آیا او انقلابی است؟ نه! و عالی و دقیقا همان چیزی است که من می خواستم. این یک قطعه خیره کننده است که همه در ثانیه ای که وارد می شوند نظر می دهند. ارتفاع و مقیاس مناسب برای اتاق است (ما در ابتدا فکر می کردیم می توانستیم بزرگتر شویم، اما در واقع ایده آل است). روکش تیره و عمیق قسمت بالایی دقیقاً همان چیزی است که من در تصویر دیدم، و پایه های ساخته شده با دست نه خیلی ساده و نه خیلی شلوغ هستند.

READ  فرهنگ ناپل از طراحی پیتزا سیما توسط بورو کورای دومان خبر می دهد

لبه ها فقط مرا می گیرند. آنها بسیار زیبا، مجسمه ای و واقعاً کار طبیعت مادر هستند.

من عاشق این هستم که چگونه رنگ بلوط سفید امروزی نیست و در عوض این عمق واقعاً غنی را در اتاق ایجاد می کند. همچنین با این پایان بیشتر به دهه های 60 و 70 گوش می دهد (درخشش را در لبه ها باقی گذاشتیم) که من بسیار دوستش دارم. این میز لبه زنده مادربزرگ شما نیست، بلکه می تواند باشد – فقط فوق العاده جاودانه و بی زمان به نظر می رسد.

من عاشق این هستم که چگونه پرل و بیلی با پاها “تصادفی” پیش رفتند. Purl یک الگوی کامل برنامه ریزی کرده بود، جایی که او اشکال مختلف ایجاد کرد و نام آنها را گذاشت، سپس آنها آن اشکال را روی هر چهار میله متقاطع تکرار کردند.

این هست خرخر کردن، به سمت چپ. همه شما باید از او پیروی کنید. او 18 سال را در کمونی گذراند که در آن هر نوع هنری و رسانه ای را که برای بشر شناخته شده بود، آموخت و تمرین کرد، و دانش او از تاریخ هنر بسیار چشمگیر است. من شخصاً دوست دارم او را در فصل بعدی سریال ببینمساختنش(آن نمایش اطلاعاتی باورنکردنی است و بچه های ما هم مثل ما آن را دوست دارند). خوشحالم که توانستم او را قبل از اینکه منفجر شود استخدام کنم زیرا مطمئن هستم که او این کار را خواهد کرد. 🙂

این هست بیلی کسی که مانند اکثر هنرمندان/سازندگان به شدت در شبکه های اجتماعی فعال نیست، اما اگر بخواهید او را استخدام کنید، یک حساب کاربری دارد. هر دوی آنها از کار خارج می شوند Past Lives Makerspace با بسیاری از هنرمندان دیگر، من مشتاق کشف در چند سال آینده هستم.

تشکر فراوان از خرخر کردن (سمت چپ) و بیلی (درست) برای این قطعه از کاردستی که من می توانم آن را میز قهوه ام بنامم. ما از آن بسیار خوشحالیم. در نظر بگیرید که جعبه «وارث میز قهوه خانه خانواده هندرسون» برای همیشه علامت گذاری شده است (خب، مگر اینکه اتاق نشیمن بعدی ما کوچک باشد 🙂 اما برای همیشه در خانواده خواهد ماند). باعث خوشحالی و افتخار من است که این وبلاگ (و همه شما) می تواند شغل و معیشت دیگران را ارتقا دهد و رشد دهد. در حالی که انجام این کار در بودجه همه نیست (و من بسیار خوشحالم که نسخه های مقرون به صرفه ای از این نسخه در بازار وجود دارد)، اگر بودجه ای برای حمایت از سازندگان/هنرمندان محلی در منطقه خود دارید و کاری شبیه به این را انجام دهید، فکر می کنم این یک روش فوق‌العاده برای استفاده از خمیر طراحی شما است و صادقانه باعث می‌شود در مورد مصرف اجتناب‌ناپذیر دیگرم احساس بهتری داشته باشم:) من شخصاً احساس می‌کنم که قطعاتی که داستانی را روایت می‌کنند (از جمله میراث، سوغاتی‌های سفر، و قطعات قدیمی) چیزی هستند که واقعاً یک خانه را ایجاد می‌کنند. xx

*عکس های اتاق نشیمن توسط کیتلین گرین

دیدگاهتان را بنویسید