هنر شروع دوباره در کشوری متفاوت. آه هه (… یک آه دلنشین، یا یک فریاد خاموش؟ شما تصمیم می گیرید.) من الان حدود شش ماه است که در لندن زندگی می کنم، و بالاخره احساس می کنم کاملاً در آپارتمان جدیدم و حال و هوای کلی شهر مستقر شده ام. اینکه بگویم در مدت کوتاهی که در اینجا بودم، الهام غیرمنتظره ای پیدا کرده ام، دست کم گرفتن است. تاریخ، جاذبه‌ها، و فرهنگ لندن شبیه هر چیزی است که من تا به حال تجربه کرده‌ام. از کاشی کاری های قدیمی در ایستگاه های مترو گرفته تا ساختمان های تاریخی بی شماری که من از آنها عبور کرده ام، به جرات می توان گفت که من موز خود را در بریتانیا پیدا کرده ام. بعد از اینکه همه چیز را وارد کردم، احساس می کنم آماده هستم تا بخشی از این الهام را به آپارتمان اجاره ای خود بکشم.

در حالی که بیشتر اثاثیه و وسایلم را با خودم از ایالات متحده به بریتانیا آوردم، تصمیم گرفتم هیچ یک از مبلمان اتاق غذاخوری ام را نیاورم. قبل از نقل مکان، درک خوبی از پلان و سبک آپارتمان جدیدم داشتم و می‌دانستم که مبلمان اتاق ناهارخوری موجود من واقعاً مناسب نیستند – نه از نظر سبکی و نه از نظر کاربردی.

فضای ناهار خوری جدید قطعاً مدرن تر از آنچه من به آن عادت کرده ام است. این به طور مستقیم به آشپزخانه متصل می شود، که از کابینت هایی با لاک براق و سفید مایل به سفید تشکیل شده است، که به نظر می رسد یک ویژگی تکرار شونده در آشپزخانه های اروپایی تازه ساخته یا بازسازی شده (به هر حال در تجربه محدود من). به این ترتیب، من باید کمی از حساسیت های طراحی استعماری آمریکا که در چند سال گذشته در ویرجینیا ایجاد کرده بودم، بگذرم. این فضا همچنین دارای سقف های بلند زیبا با قالب گیری تاج سنتی (و THICC)، یک پنجره بزرگ و زیباترین رادیاتور کوچک است. این فضای کوچک تصویری بسیار گویا از کل آپارتمان است: یک مطالعه جالب از رابطه بین مدرن و سنتی.

فکر نمی‌کنم تصادفی باشد که اینقدر روی فضای غذاخوری آپارتمان جدیدم تمرکز کرده‌ام. آخرین باری که در خانه‌ام در ویرجینیا یک اتاق ناهار خوری DIY سنگین برایتان ایجاد کردم، که بلافاصله آن را بسته‌بندی کردم و قبل از پرواز در اقیانوس اطلس به انبار منتقل کردم. متأسفانه، استفاده از آن فضا را تا حد امکان از دست دادم. بنابراین، زمان زیادی را صرف فکر کردن در مورد چگونگی استفاده بهینه از فضای غذاخوری در مکان جدید کرده‌ام.

READ  آشپزخانه فشرده درو مایکل اسکات که ممکن است شما را مجبور به طراحی هود مخصوص خود کند

اول از همه، میز. به این جدول نگاه کنید. سفره رویاهای من

گلدان

پس از مشورت زیاد، روی میز ناهار خوری الهام گرفته از ایمز با روکش مرمر برای این فضا مستقر شدم. برای سال‌ها، من یک نسخه ارزان قیمت CB2 از این نوع میز داشتم (من آن را توصیه نمی‌کنم… در طول سال‌ها عملکرد خوبی نداشت)، و آرزوی روزی را داشتم که بتوانم یک میز باکیفیت‌تر بخرم. مدل. امروز آن روز است، عزیزان. خوب … روز مثل یک ماه پیش بود. وقتی خریدمش

من عاشق این هستم که چگونه روشنایی بالای سنگ مرمر ارزش متوسط ​​میزهای آشپزخانه را تکمیل می کند، اما همچنین به اندازه کافی متفاوت به نظر می رسد که شبیه یک جفت عمدی باشد. همچنین، بافت نمادین، لاکی و حرکت پایه میز با کابینت آشپزخانه به شکلی بسیار منسجم می‌آید. با تهیه میز، من به طور طبیعی روی انتخاب چند صندلی ناهارخوری متمرکز شده ام. اما من نمی توانم تصمیم خود را بگیرم. من چند گزینه را در اینجا جمع آوری کرده ام و امیدوارم بتوانید در تصمیم گیری به من کمک کنید! بیایید درست شیرجه بزنیم…

گزینه 1: سنتی و الهام گرفته

من به اینها چشم دوخته ام صندلی هایی به سبک سسکا برای مدتی، که هم از نظر سبکی مناسب و هم از نظر تاریخی مرتبط با محیط جدید اروپایی من است. صندلی اصلی سسکا توسط مارسل بروئر در اوایل دهه 1900 طراحی شد، و من تحسین می‌کنم که چگونه آن – و سایر قطعاتی که او طراحی کرد – الهام‌بخش موج کاملی از مبلمان مدرن و کاربردی بود که ما هنوز هم امروز به آن توجه زیادی می‌کنیم. نرمی نشیمن و پشت عصایی بافته شده مکمل خوبی برای نه تنها سختی میز مرمری بلکه مبلمان چوب تیره ای است که در بقیه آپارتمانم دارم. همچنین، ساختار کرومی صندلی به سخت‌افزار کرومی استفاده شده در بقیه قسمت‌های اجاره اشاره می‌کند، که یا بسیار منسجم است… یا بیش از حد روی دماغه. من نمی توانم کاملا تصمیم بگیرم!

READ  لینک بالا: کتاب آشپزی امیلی امتحان کرد (و دوستش داشت) 9 دستور غذا در یک هفته، درمان های مقرون به صرفه پوست خشک کیتلین، و یک ژاکت عالی

در حالی که من تعداد زیادی از صندلی های سنتی Cesca را به صورت آنلاین پیدا کرده ام، به احتمال زیاد خرید می کنم یک تولید مثل جدید بجای. بیشتر به دلیل محدودیت‌های هزینه، اما همچنین به این دلیل که مطمئن نیستم که عصاهای قدیمی برای استفاده زیاد به خوبی قابل تحمل باشد.

گزینه 2: بسیار زیبا

اکنون از نظر زیبایی شناختی، این صندلی فقط احساس می کنم من. همه چیزهایی را که دوست دارم در بر می گیرد: خطوط کلاسیک. یک فرم سفارشی جمع آوری شده توسط طبیعت.

این صندلی‌های ناهارخوری که در دهه 1950 ساخته شده‌اند، دارای یک قاب قرمز فلزی دراماتیک و یک صندلی مشکی برجسته و پشتی از باکلیت (ماده‌ای که در حال تایپ کردن درباره آن می‌آموزم) ساخته شده است. چند دلیل وجود دارد که من به سمت این صندلی کشیده شده ام. صندلی تیره کنتراست خوبی را در برابر عناصر روشن تر در آشپزخانه و فضاهای غذاخوری ایجاد می کند: کف، میز ناهار خوری، کابینت ها و دیوارها. من هم واقعاً به سمت رنگ جالب قاب فلزی جذب شدم. من فکر می‌کردم خیلی جالب است که از رنگ شرابی یا oxblood در این فضا استفاده کنیم، و این می‌تواند مکانی برای انجام این کار باشد. با این حال، معایب احتمالی با این گزینه نیز وجود دارد … بزرگترین مورد یک سوال است راحتی. آیا سن و جنس آن باعث بی حس شدن باسن در طول شام های طولانی می شود؟ علاوه بر این، آیا پایه‌های فلزی کف‌های اجاره‌ای من را خراش می‌دهند و به فراموشی سپرده می‌شوند؟

گزینه 3: WILDCARD BLUESY

بنابراین، من در حال حاضر یک “دوره آبی” دارم. من اخیراً برای تزئین لهجه های جدید آبی تخت کشیده شده ام-مانند فرش بزرگ منطقه ایکیا که برای اتاق نشیمنم خریدمو صندلی های ناهار خوری آبی می تواند راهی معقول برای معرفی رنگ به آشپزخانه/اتاق غذاخوری باشد. این صندلی ها به‌ویژه به‌طور قطعی مدرن‌تر از دو گزینه دیگر من هستند، اما فکر می‌کنم از لمس زنانگی که در انتخاب‌های طراحی مردانه من در این آپارتمان به ارمغان می‌آورند، قدردانی خواهم کرد. همچنین، اگر مرا می‌شناسید… می‌دانید که من عاشق یک لحظه برنجی هستم، و این صندلی‌ها فلزی براق و گرم را معرفی می‌کنند که به خوبی با لهجه‌های کرومی که در جاهای دیگر در طول اجاره دیده می‌شود، تضاد دارد. با این حال، آیا آنها خیلی متفاوت از بسیاری از سلیقه های معمولی هستند؟ پشیمون میشم؟!؟

READ  همه ما به شلوار تابستانی سبک و راحت نیاز داشتیم و 10 موردی که دوست داریم پیدا کردیم

قابل ذکر است

برای جا دادن چند صندلی اضافی، چشمم را گرفته ام این صندلی های تاشو از زارا هوم. آنها قطعاً با صندلی‌های سسکا می‌آیند، اما مطمئن نیستم که به خوبی با دو گزینه دیگر که عرض کردم مناسب باشند.

من هرگز واکنش‌های مثبت و تأییدی را که از امیلی و تیمش دریافت کردم، هنگامی که به آنها در مورد نقل مکان آینده‌ام به لندن دریافت کردم، فراموش نمی‌کنم، و از اینکه می‌توانم سفر خود را در اینجا در وبلاگ به اشتراک بگذارم، احساس قدردانی می‌کنم! پس از همه، طراحی جهانی است، و من احساس خوشبختی می کنم که می توانم بخش کوچکی از چشم انداز خود را با همه شما به اشتراک بگذارم.

نظر شما در مورد این گزینه ها چیست؟ آیا ایده‌های متفاوتی دارید که فکر می‌کنید بهتر از آنچه من انتخاب کرده‌ام مناسب فضا یا میز باشد؟ در نظرات زیر به من گوشزد کنید و به من اطلاع دهید.

*عکس ها توسط مالکوم سیمونز

پست به مالکوم کمک کنید تصمیم بگیرد کدام صندلی ناهارخوری را برای آپارتمان جدیدش در لندن تهیه کند اولین بار در امیلی هندرسون پدیدار شد.

دیدگاهتان را بنویسید