من از تپه خال کوهی ساخته ام. من خودم را به گوشه ای (به معنای واقعی کلمه. دو بار!) فکر کرده ام. من تسلیم شده ام. (خب، تقریباً، حداقل.) مقصر مرگ قریب الوقوع و سردرد تنشی همه جانبه من؟ آپارتمان من 10 دقیقه عرض و طول 15 اینچ اتاق غذاخوری گذرگاهی دارد. او زیبا است، او بزرگ است، و همه، او تا لبه لبه از درها و بازشوها و پنجره ها پر شده است. هر بار که من اینطور هستم،اوه، شاید این یک چیدمان اتاق ناهارخوری خوب باشد که باید امتحان کنید“، یک ویژگی معماری در راه است!!! (فکر می‌کنم زمانی که شما یک فضای عبوری دارید، زندگی چنین است.) اما نکته اینجاست: حتی داشتن یک اتاق ناهار خوری در لس آنجلس – خیلی کمتر یک اتاق در این اندازه! – یک امتیاز باورنکردنی است، و من کاملاً آن را منفجر می کنم. بنابراین امروز، من دستانم را به هوا می اندازم و با فروتنی بازخورد طرح بندی شما را می خواهم. من عکس‌های خجالت‌آور، بدون استایل و ناتمام اتاقی را می‌فرستم که زیبایی‌شناختی آن را می‌توان به بهترین شکل توصیف کرد.Toontown-بازار کک و مک را ملاقات می کند…اما، نه به شیوه ای زیبابه این امید که، خوب، شاید بتوانیم در مورد سه گزینه نهایی طرح بندی من با هم صحبت کنیم. بی تصمیمی امروز به پایان می رسد. آماده؟

چیدمان فعلی

برخی زمینه ها: اتاق غذاخوری قلب آپارتمان من به سبک راه آهن است. یک دهانه 6 اینچی وجود دارد که آن را به اتاق نشیمن متصل می کند. دیواری از پنجره با دری به بالکن وجود دارد. یک در چرخان وجود دارد که به آشپزخانه باز می شود (معمولاً بسته). یک در به راهرو وجود دارد (همیشه باز است، زیرا من هنوز وسواس زیادی به نگاه کردن به آن رنگ دارم). آیا آماده‌اید تا چند عکس پیشرفت واقعی را ببینید؟

AHHH گاهی اوقات می شنوم که سیاستمداران جملاتی از این قبیل می گویند:وای، من بسیار متواضع هستم (جایزه / افتخار / چیزی که باعث تقویت نفس می شود، اگر چیزی باشد)و من فکر می‌کنم که همه آن‌ها باید عکس‌های خانه‌های در حال پیشرفت خود را برای نقد پست کنند، زیرا این در واقع تواضع است. من می‌توانم از به اشتراک گذاشتن فضایم همانطور که در حال حاضر است (مثل حضوری) احساس ناراحتی و شرمندگی کنم، زیرا نسبت به ناامنی بین شغلم و زندگی واقعی ام احساس ناامنی می‌کنم. می‌دانید، نوشتن در مورد طراحی در حالی که در وسط اتاقی نشسته‌اید که هنوز منسجم یا تمام‌شده به نظر نمی‌رسد، احساس عجیبی (و گاهی اوقات فریبکارانه، اگر خیلی صادق باشم) به نظر می‌رسد؟ اما من فکر می کنم. یک لحظه فرصت دهید تا سرم را از لب به معنای واقعی کلمه بیرون بکشم و سپس می توانیم در مورد اینکه چه چیزی کار می کند و چه چیزی نیست صحبت کنیم. برای یک ثانیه کمی بیش از حد جدی شدم، ها؟؟؟

ناراحتی اصلی من – خارج از مجموعه تصادفی صندلی های قدیمی و کالاهای مورد علاقه که در اینجا به عنوان نگهدارنده جای داده اند – این است که چیدمان مبلمان به نوعی بمکد. و بچه ها منظورم از “نوعی” این است که این چیدمان تکه های زیادی را از بین می برد. اگر کتاب درسی در مورد چگونگی وجود داشت نه برای چیدمان مبلمان در یک اتاق ناهارخوری عبوری، پیکربندی فعلی اتاق ناهار خوری من رقیبی برای عکس پوشش است. می‌دانید به محض اینکه کسی پشت هر یک از صندلی‌ها بنشیند چه اتفاقی می‌افتد؟ ADIOS، WALKWAY. بعداً شما را بگیر، توانایی باز کردن درها. و از آنجایی که کریدنزای من خیلی بزرگ است، میز ناهار خوری من کاملاً از مرکز نور بالا فاصله دارد. چیزهای بیشتری وجود دارد که من را دیوانه می کند، اما تقلیل دهنده است. TL;DR: اینجا مانند مرگ هزاران شکنجه کوچک طراحی است. ولی…

READ  آمان کیوتو در AHEAD آسیا 2021 جایزه ارزشمند هتل سال را دریافت می کند

قسمت های خوبی هم بوده! من در خرید این اتاق واقعا کند عمل کرده ام، اما در مورد آنچه در اینجا آمده است نیز بسیار عمدی تر عمل کرده ام. پر زرق و برق نیست (او گفت، خیره به دریای لمینت دهه 1980 – من یک فاز پست مدرن طولانی داشتم، بله) و جمع آوری قطعات برای این مدت بسیار ضد آب و هوا است – من ای کاش می توانستم یک نوع چالش یک اتاق باشم! – اما در اعماق وجودم، می دانم که این به نتیجه ای منجر خواهد شد که در درازمدت از آن راضی تر هستم.

نمونه موردی: من این لوستر روبانی لوسیت را برای آهنگی در لانگ بیچ فلی در جولای 2019 خریدم و از لحظه ای که آن را دیدم، می دانست یک روز در اتاق غذاخوری من زندگی می کند. 3 سال گذشت، اما من به همان اندازه که در سال 2019 بودم، برای قطع کردن آن هیجان زده هستم. (“علاقه و آرزوهای من تغییر نکرده است” – از نظر فنی آقای دارسی، اما همچنین مونولوگ داخلی من وقتی به نصب این چراغ روشنایی فکر می‌کنم.) من دوست دارم که چگونه نوارهای لوله‌ای آن با صدای زنگ در صحبت می‌کنند و چگونه برنج طلایی را در کاغذ دیواری بازتاب می‌دهد. اگر صرف زمان طولانی برای طراحی یک فضا به این معنی است که همه این عناصری که من دوست دارم با هم بدرخشند، خوب… من خوشحالم، حدس می‌زنم 🙂 برای این منظور، من به 3 پیکربندی نهایی چیدمان رسیده‌ام و هستم آماده برای حذف تمام این مزایا و معایب از ذهن من … آماده هستید؟

گزینه 1: با یک چرخش

چیزهای بنیادی، من می دانم. در این چیدمان – ساده‌ترین سوئیچ از این سه – من کریدنزای بزرگ‌تر را جدا می‌کنم، میز ناهارخوری و صندلی‌ها را در وسط اتاق قرار می‌دهم، و یک قطعه ذخیره‌سازی کوچک‌تر در نزدیکی پنجره را انتخاب می‌کنم (در حالت ایده‌آل احتمالاً حدود 40 عدد ″ عریض و نسبتاً باریک، اگر بخواهم جزئیات لیست علاقه مندی ها را در جهان قرار دهم).

جوانب مثبت: این خیلی آسان است! من احتمالاً مراقب آن خواهم بود نسخه burl میز ناهار خوری فعلی من در بازار فیس بوک (سفید تند برای من در برابر کاغذ دیواری بسیار ناخوشایند است – آیا برای شما هم برجسته است یا من هم در ذهنم هستم؟). من نیمکت آبشاری قدیمی خود را برای نشستن باز پس می‌گیرم – در حال حاضر در گوشه کنار پنجره است و با انحنای پایه میز بسیار خوب به نظر می‌رسد، بچه‌ها!!! – و در حالی که من دوست دارم به دنبال ۴ صندلی جدید بگردم تا همه چیز را به هم ببندم، اما فکر می‌کنم که صندلی‌های ایتالیایی دهه ۱۹۷۰ را از بالا در یک پارچه صندلی منقبض روکش کنم (هر کدام را حدود ۴ سال پیش به قیمت ۱ دلار در Craigslist گرفتم – هنوز هم نمی توان آن قیمت را شکست داد!!).

منفی ها: من از این طرح متنفرم. منظورم این است که … خوب است؟ این فضا را کمی باز می کند، اما بسیار بی الهام است. همچنین نقطه درد فعلی من را حل نمی کندوای خدای من، چرا یک میز وسط اتاق گذاشتم و حالا باید با سرعت راه بروم و دور یک مانع زیگزاگ بزنم در حالی که سعی می کنم 30 بطری کومبوجا را نیندازم، اوه نه اوه نه اوه نه” من واقعاً، واقعاً، واقعاً می خواستم راهی پیدا کنم که ورودی اتاق نشیمن را با درهای هال و آشپزخانه وصل کنم تا چمدان ها (غذاها، همچنین چمدان ها و دکورها و مبلمان و انواع کالاها) را کمی راحت تر کنم. که ما را به …

READ  Christ & Gantenbein دفتر Roche را انعطاف پذیر طراحی می کند

گزینه 2: ضیافت

حالا ما داریم صحبت می کنیم. این یکی کمی سخت تر است (از آنجایی که شما هم نمی دانید، در آپارتمان من با من زندگی نمی کنید در حالی که هر روز ساعت ها در مورد چیدمان اتاق ناهارخوری ام فکر می کنید)، بنابراین اجازه دهید به شما نشان دهم که رویای چه چیزی را دارم. کمی دقیق تر، آره؟

من برای یک دقیقه وسواس زیادی در مورد این ضیافت داشتم – در واقع این قطعه ای بود که پایان نامه من را در مورد ضیافت ها ایجاد کرد – و دوست دارم آن را درست زیر زنگ در ببینم. نسبت به گزینه چیدمان قبلی احساس سرگرمی و کمی صمیمی‌تر می‌کند – من دوست دارم که به جای شناور شدن در وسط اتاق، فضای ناهارخوری کمی دورتر باشد. (چرا این را می نویسم که انگار با افراد زیادی زندگی می کنم و به حریم خصوصی نیاز دارم؟) من اخیراً 10 نمونه پارچه سفارش دادم، اما بیشتر به سمت یک سایه صورتی زیبا متمایل شده ام – اتاق نشیمن قرار است صورتی شود. همینطور 🙂

در اینجا، من دوست دارم یک نوار خشک بلند با دو مدفوع بصری سبک وزن ببینم، هرچند به معنای واقعی کلمه هر چیزی می تواند یک پله بزرگ از این نیمکت با اندازه بد، که برای عکسبرداری به این نقطه منتقل شد و باقی می ماند، زیرا (الف.) گربه من عاشق چرت زدن در اینجا است و (ب.) وقتی او اینجا چرت می زند خیلی بامزه است. به هر حال – من مخصوصاً به دنبال یک میله خشک مانند این بالا هستم – من عاشق جزئیات برنجی، ترکیبی از چوب خیزران و استیل، و قاب بندی شفاف و ظریف هستم. من دوست دارم که این قطعه اصلی باشد که از اتاق نشیمن قابل مشاهده است – احساس جذابی دارد، مثل اینکه مردم را به آپارتمان من می کشاند – و همچنین دوست دارم که چگونه با پالت رنگ از زنگ در صحبت می کند. ضربه زننده؟ هزینه حمل و نقل این قطعه به تنهایی 1500 دلار است (او نوشت، گریه می کرد) – اگر کسی قطعه مشابهی را در قاره ایالات متحده ببیند … خوب، من اینجا خواهم بود، نشسته و منتظر می مانم و حساب کاربری uShip خود را آماده می کنم.

جوانب مثبت: من قصد دارم این را کلمه به کلمه از یادداشت های شخصی خودم کپی کنم: «دوست دارم. من بارها را دوست دارم. من می خواهم بتوانم در حین غذا خوردن دراز بکشم.» ساده. متفکر. متقاعد کننده.

منفی ها: من نمی توانم یک میز عجیب و غریب پیدا کنم، بچه ها. در یک دنیای رویایی، میز پایه ای را پیدا می کنم که حدوداً 40 اینچ در 52 اینچ است. در واقعیت، به نظر نمی رسد که وجود داشته باشد (حداقل در محدوده قیمت من). من چند گزینه دیگر را برای کارکرد آن در نظر گرفته ام – تهیه یک پایه میز قدیمی و برش دادن رویه خودم در حال حاضر پیشتاز است، اما ایده 2 میز گرد کوچکتر نیز مجذوب من شده است – اما در واقع این تنها نگرانی من نیست. : آیا در حال حاضر فضای عجیب و/یا دور از ذهنی در مرکز اتاق وجود خواهد داشت؟ باید اعتراف کنم که از منظر عملکردی این کار را انجام می دهم – من یک قایقران دارم و تهویه مطبوع من در اتاق غذاخوری است، بنابراین بسیار خوب است که فضایی به اندازه کافی بزرگ برای تمرین در کنار A داشته باشم. /C – اما من نگرانم که مهمانان به فضای بدون ردیف من نگاه کنند و مانند “اوه، هی، چرا به معنای واقعی کلمه یک فضای خالی بین مبلمان شما وجود دارد، آدمک???”

READ  ده اتاق خواب با روکش چوبی ظریف برای فضایی دنج

گزینه 3: دیگر ضیافت

که ما را به پیکربندی نهایی ممکن می‌رساند – یک ضیافت 8 اینچی خط مستقیم، همراه با یک میز استاندارد ~6 اینچ و دو صندلی غذاخوری معمولی. من هنوز کاملاً مطمئن نیستم که در مورد این چه احساسی دارم – هفته‌ها به آن فکر می‌کنم و هنوز نمی‌توانم بفهمم که آیا این گزینه مورد علاقه من است یا کاملاً از آن متنفرم.

جوانب مثبت: یک میز با اندازه کامل می‌تواند جای بگیرد و کل چیدمان می‌تواند تعداد افراد بیشتری را نسبت به ضیافت L شکل در خود جای دهد (به نظر من، دو برابر بیشتر). فکر می کنم این یکی بهترین استفاده از فضا باشد (اگر هدف من نشستن هرچه بیشتر افراد ممکن است، که به نظر می رسد). مسیر آشپزخانه و راهرو نیز بسیار واضح است، که جابجایی مبلمان در اطراف آپارتمان را بسیار آسان‌تر می‌کند.

منفی ها: و دوباره – من این را مستقیماً از یادداشت های شخصی خود نقل می کنم: “هنوز فضای خیلی عجیبی در وسط وجود دارد؟ آیا پشتی صندلی نزدیک در خواهد بود؟ فکر می کنم دارم مارپیچ می شوم.» (حداقل کاملاً خودآگاه است.) من هنوز نگران شکاف های وسط اتاق هستم، اما جریان عمومی این ضیافت ها برای من احساس بهتری دارد – شما چه فکر می کنید؟ می‌دانم که امروز خیلی چیزها را مرور کرده‌ایم، بنابراین می‌خواهم شما را با یک مرور کلی از جایی که هستیم و به کجا می‌رویم – هر گونه بازخورد، فکر، ایده، پیشنهاد، سؤال، نظرات، کنایه‌ها، آرزوها و غیره بسیار قدردانی خواهد شد.

چی میگی؟؟؟ لطفا کمک کنید. اگر این خانه شما بود، چه نوع چیدمانی را انتخاب می کردید؟ پیشنهادی برای مبلمان دارید؟ آیا من بیش از حد فکر می کنم؟ (شاید به آن یکی پاسخ ندهید. همه ما می دانیم که من کاملاً هستم!!!) هر کس دیگری با یک اتاق بی ادعا که به آرامی اما مطمئناً به یک عذاب طراحی تبدیل شده است دست و پنجه نرم می کند؟ بیایید همه دلسوزی کنیم من نمی توانم صبر کنم تا از سرم بیرون بروم و وارد نظرات شوم – شما را در پایین می بینم 🙂 xx

The post بهترین چیدمان برای یک اتاق غذاخوری گذرا چیست؟ کیتلین در خانه خود کاوش می کند اولین بار در امیلی هندرسون ظاهر شد.

دیدگاهتان را بنویسید